Zo krijgt de boerderij uit 1840 een tweede leven

Witte baksteen, rode dakpannen en een rieten kap: de boerderij van 'de VOSSENHOF' staat er al bijna twee eeuwen. Wat blijft er behouden, en hoe haalt een monument energielabel A+?

Tekst:
De boerderij dateert uit 1840 en is een gemeentelijk monument. Dat betekent dat het aanzicht blijft zoals het is: de witte baksteen, de rode dakpannen, de rieten kap en het traditionele kleurgebruik keren onveranderd terug.

Binnen gebeurt het omgekeerde. Daar wordt alles vernieuwd, maar blijven de oorspronkelijke houten gebinten in het zicht. Samen met de hoge plafonds geven die de twee woningen in de boerderij hun ruimtelijkheid, iets wat je in nieuwbouw niet kunt namaken.

De indeling van het erf vertelt bovendien hoe hier werd geleefd. Aan de achterzijde stonden de schuur, de dieren en de werktuigen: 'het Achter', het domein van de boer. Aan de voorzijde lagen de moestuin, de bleek en de boomgaard: 'het Voor', van de boerin. Op aanbeveling van de erfconsulent is die scheiding tussen wonen en werken in het nieuwe plan bewust overeind gehouden.

Dan het energielabel. Alle woningen op het erf zijn gasloos en all-electric, met warmtepomp, volledige vloerverwarming, HR++ glas en WTW-ventilatie. Op het monument zijn zonnepanelen echter niet toegestaan. Het aanzicht en de nieuwe rieten kap blijven ongemoeid. Daardoor komen de woningen in de boerderij en de tabaksschuur uit op A+, en de nieuwbouwwoningen op A+++. Volledig geïsoleerd zijn ze allemaal.